2007/Dec/24

 


ระหว่างวันเราสามารถพบเห็น ‘ความไม่สมประกอบ’ อยู่ทุกก้าวที่เราเดินผ่าน มันปรากฏขึ้นได้ทั้งกับสิ่งของและกับคน แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ความไม่สมบูรณ์ที่เกิดขึ้นกับสิ่งมีชีวิต โดยเฉพาะ ‘คน’ กระแทกความรู้สึกได้มากกว่า แต่ถึงยังไงความไม่สมบูรณ์ที่เกิดกับคนอื่นมักเป็นเรื่องของคนอื่น จนบางครั้งมันก็ถูกเปลี่ยนเป็นความเย้ยหยันขบขัน สำหรับผู้พบเห็น แต่เมื่อก้มลงมองดูความไม่สมประกอบที่เกิดขึ้นกับตัวเองกลับไม่ใช่เรื่องน่าตลก
 


A น้อยเนื้อต่ำใจว่านิ้วเท้าสั้นยาวไม่เท่ากับ B
B ไม่กล้าสบตา C เพราะมีปานแดงอยู่ครึ่งใบหน้า
C โทษตัวเองเสมอเมื่อพูดจาติดอ่างกับเจ้านาย
D  รังเกียจสายตาของ E ที่มองมาที่นิ้วมือที่มีแค่นิ้วโป้งและนิ้วชี้
E เป็นโรค Hyperhydrosis เหงื่อไหลชุ่มมือ เท้า ขาดความมั่นใจ ไม่กล้าพบหน้าหญิง F ที่เขารัก
F คิดเปรียบเทียบความร่ำรวยของ G ลูกเจ้าของบริษัทที่อยู่ในวัยเดียวกัน
G หน้าตาสะสวย แต่ไม่เคยรู้จักรักแท้เหมือน H
H มีฝัน แต่ไม่เคยได้รับโอกาสเหมือน I สักครั้ง


…..
เรามักเป็นทุกข์กับความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง ชอบคิดเหมาว่าตัวเองไม่มีอะไรดี สู้คนโน่นคนนี้ไม่ได้ เพราะนิยมค้นหาแง่ร้ายให้กับตัวเองไม่จบสิ้น หนำซ้ำยังพอกพูนข้อดีให้กับคนอื่นอย่างไร้สติ พยายามใช้ไม้บรรทัดของตัวเองเป็นเครื่องวัด ทั้งๆ ที่ทุกคนล้วนบกพร่อง ไม่เฟอร์เฟ็ก ความจริงแล้วก็คือพวกเราต่างมีความไม่สมประกอบเป็นอีกหนึ่งอวัยวะ แต่จะรูปร่างอย่างไร ขนาดเท่าไหร่ จะทำหน้าที่บั่นทอนจิตใจหรือสร้างพลังก็แล้วแต่แต่ละคนเป็นผู้กำหนด

อย่าอาย เพราะเราต่างเหมือนกัน

 

 

Comment

Comment:

Tweet