แกแล็กซี่---> ระบบสุริยะจักรวาล---> ดาวเคราะห์ที่มีน้ำ 70% และพื้นดิน 30% ---> แผ่นดิน 1 แผ่น ที่ต่อมาถูกแยกออกจากกันจนกลายเป็นทวีป ---> ทวีปก็เป็นประเทศ ---> ประเทศก็มีจังหวัด ---> จังหวัดก็มีหมู่บ้าน ---> หมู่บ้านมีคน ---> คนคือมนุษย์ ---> มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจและความรู้สึกเหมือนกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ บนโลก

แล้วความสงสัยก็เกิดขึ้นว่าความทุกข์ในหัวใจมนุษย์นั้นเปรียบได้กับอะไรในแกเล็กซี่?

ไม่มีคำตอบให้หรอก รู้แต่ว่าเมื่อแหงนมองท้องฟ้าทุกครั้ง จะพบว่าเราคือเศษเสี้ยวของจักรวาล งั้นความทุกข์ของเราคงเป็นแค่ฝุ่นละอองที่โดนลมเพียงเล็กน้อยก็อาจหายไปในพริบตาใช่รึเปล่า หรือฝุ่นละอองนี้อาจหนักเกินที่ลมจะพาไปได้...

อยากหนีออกไปจากการตกเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ความเลวร้ายที่ซ้ำซากและจำเจนี้เต็มทน แต่ทำไงได้เมื่ออิสระเป็นสิ่งที่หาได้ยาก---